Polityka bezpieczeństwa Iranu - wymiar wewnętrzny i zewnętrzny

Polityka bezpieczeństwa Iranu - wymiar wewnętrzny i zewnętrzny

Opublikowany

Projekt obejmuje analizę polityki bezpieczeństwa Islamskiej Republiki Iranu, zarówno w jej wewnętrznym wymiarze, jak i zewnętrznym (w odniesieniu do zagrożeń i wyzwań płynących spoza Iranu).

Główną hipotezą badawczą jest stwierdzenie, iż czynniki subiektywne, a więc te, na które decydenci Iranu mają wpływ i nad nimi kontrolę (wymiar psychospołeczny) stanowią główny element kształtujący kierunek i charakter polityki bezpieczeństwa Iranu, w tym jej celów i percepcji zagrożeń.
Po drugie przyjmuje się, że jednocześnie obiektywne uwarunkowania, a więc te, na które decydenci Iranu nie mają wpływu (w tym działania potęg takich jak Stany Zjednoczone, ograniczenia gospodarcze) mają istotny wpływ na sytuację wewnętrzną w Iranie. Wpływ ten jest na tyle silny, że zmusza decydentów Iranu do przeanalizowania swojej polityki i wprowadzania zmian pomimo silnego przywiązania do motywacji psychospołecznych, stanowiących istotny filar Islamskiej Republiki Iranu.
Trzecia hipoteza to stwierdzenie, iż Iran, wbrew opiniom wielu komentatorów i naukowców, jest w swej polityce bezpieczeństwa racjonalny. Jednocześnie na tym etapie przyjmuje się, że pierwsza analizowana warstwa („jądro”) to najważniejszy element polityki bezpieczeństwa decydentów Iranu.

Projekt Narodowego Centrum Nauki - Sonata 11
Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych
kierownik projektu - dr Robert Czulda

Kopiuj tekst

Udostępnij

Naukowcy z zagranicy prowadzą badania na Uniwersytecie Łódzkim

Jednym z nich jest dr Carl Smith z Wielkiej Brytanii, który  otrzymał prestiżowy grant z programu POLONEZ 2 na badania poświęcone ciernikowi.