UŁ komentuje: Wymieranie gatunków

UŁ komentuje: Wymieranie gatunków

Opublikowany

Wymieranie gatunków to z jednej strony rzecz naturalna, z drugiej jednak to wpływ ludzi, którzy skolonizowali i podporządkowali sobie całą Ziemię. Tempo znikania poszczególnych gatunków diametralnie wzrosło. W Polsce na granicy przetrwania jest ich 45 m.in. wilk, niedźwiedź i ryś. O zjawisku opowiada prof. Michał Grabowski z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska.

Nosorożec biały północy kilka dni temu dołączył do haniebnej listy gatunków, które wymarły. Ostatni samiec tego gatunku miał na imię Sudan i żył 45 lat. Bezpośrednim powodem jego śmierci stała się rozległa infekcja nogi. Źródłem problemów całej populacji natomiast był… człowiek.

(...) ambasador swojego gatunku, który zostanie zapamiętany za to, ile zrobił by podnieść świadomość zagrożeń, przed którymi stoją nie tylko nosorożce, ale tysiące innych gatunków w obliczu wyginięcia z powodu działalności człowieka.

Richard Vigne, dyrektor rezerwatu Ol Pejeta o śmierci ostatniego nosorożca w Kenii

Z danych WWF wynika, że w ciągu ostatnich 50 lat populacja dzikich zwierząt na świecie zmniejszyła się o prawie 60%. Obecnie zagrożonych wyginięciem jest aż 61 tysięcy gatunków. Naukowcy wskazują, że mamy do czynienia z szóstym masowym wymieraniem zwierząt, które może objąć również gatunek homo sapiens.
Jakie są powody tak dramatycznego stanu? Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wyodrębniła główne przyczyny wymierania zwierząt i roślin. Naukowcy doszli do wniosku, że zagrożeniem dla największej liczby gatunków (6241, czyli aż 72 proc. poddanych analizie) jest nadmierna eksploatacja środowiska naturalnego przez człowieka -  wyrąb lasów, polowania, połowy oraz zbieractwo. Rolnictwo zagraża 5407 (62 proc.) gatunkom. Na trzecim miejscu wśród zagrożeń dla bioróżnorodności (3014 gatunków) znajduje się urbanizacja. Na czwartym - gatunki inwazyjne i choroby (zagrażają 2298 gatunkom), na piątym - zanieczyszczenie środowiska (1901), na szóstym - zmiany w ekosystemach (1865). Zmiany klimatu, niebezpieczne dla 1688 gatunków (19 proc. przebadanych 8688), znalazły się dopiero na siódmym miejscu zagrożeń dla bioróżnorodności.
O samym zjawisku oraz zagrożonych gatunkach w Polsce opowiada prof. Michał Grabowski z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska:
Więcej o ginących gatunkach -> https://whatismissing.net

Kopiuj tekst

Udostępnij

Powiązane artykuły
UŁ komentuje: Ochrona roślin zagrożonych wyginięciem

temu

Środkowa Polska to obszar o mało widocznej odrębności przyrodniczej w stosunku do sąsiadujących z nią terenów. Ma ona charakter przejściowy między pasem wyżyn na południu i nizin na północy. Konsekwencją tego położenia jest bogactwo i różnorodność flory na tym obszarze. Niektóre z występujących tu roślin mają w regionie łódzkim swoje granice zasięgu na terytorium Polski. Fakt ten sprawia, że w środkowej Polsce posiadają nieliczne stanowiska, co zwiększa ich zagrożenie.
UŁ komentuje: Coraz mniej wróbli

temu

Wróbel towarzyszy człowiekowi niemal od zawsze. Jest nieodłącznym elementem polskiego krajobrazu i powszechnie spotykanym ptakiem prawie na całym świecie. Co dzieje się współcześnie z populacją wróbli w krajach najbardziej rozwiniętych? Dlaczego tych sympatycznych i wszędobylskich ptaków jest coraz mniej? Na te pytania odpowiada dr hab. Tomasz Janiszewski, ornitolog z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŁ.
Polski rezerwat przyrody ze stacją badawczą w Kolumbii – zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe?

temu

Niezupełnie. Grupa zapalonych naukowców z dwóch polskich instytucji naukowych udowadnia, że ten cel jest w zasięgu ręki.
UŁ komentuje: Wszy w historii świata

temu

Wszy towarzyszą ludzkość od zawsze. Były powodami klęsk wojennych, zmian mody, elementami diety, jak i eksperymentów medycznych. O wszach na przestrzeni wieków opowiada dr Radomir Jaskuła z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŁ.
Na Twój adres e-mail została wysłana prośba o potwierdzenie subskrypcji.
Potwierdzając subskrypcję wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych w celu otrzymywania treści publikowanych w serwisie.